Polka na Ukrainie

Kolejny dzień i kolejne spotkanie z Majorową. Kolejne dziwne akcje, powinnam to nagrać, bo nikt mi nie uwierzy XD  Po wykładzie mnie zaczepiła i kazała całej mojej grupie przyjść do niej coś zaliczyć, nawet arabom, co było zaskoczeniem, ale ona nas po prostu lubi :) Było dużo ludzi i każdy coś od niej chciał, a ja byłam taka głodna :( Na szczęście wiem jak trzeba do niej podejść, poszłam do niej jak  była jeszcze sama i dopijała kawę, porozmawiałam normalnie. Widziałam tylko jak ludzie się na mnie patrzą gdy szłam z jej papierami do muzeum. Ehhhh ludzie są dziwni.

Profesor Kyrychok spotkałam w czwartek, dzień przed rozpoczęciem roku akademickiego, czyli 31.08.2017r. Marysia, koleżanka Kingi oprowadziła nas po wydziale anatomii i histologii i to właśnie wtedy na pierwszym piętrze spotkałyśmy jakąś kobietę, która mówi do nas łamanym angielskim. Ledwo co rozumiałam, ale potakiwałam lekko przerażona, że może ona o coś pyta a ja palę głupa. Na szczęście mówiła coś o szkielecie, który wlekła i nie mogła przenieść przez próg, w końcu poprosiła Kingę o pomoc. Myślę sobie: kurde sprzątaczki mówią tu po angielsku? Wow. Po czym okazuje się, że to profesor od anatomii i jutro mamy z nią zajęcia. Musielibyście zobaczyć moją minę i zdziwienie :D Aż sama się z siebie śmiałam.  Pamiętam, że pierwszych zajęć z anatomii w ogóle nie zrozumiałam, ale uwierzcie mi, że próbowałam. Zanotowałam co nieco i zaliczyłam tą godzinę, ale profesor mówiła tak niewyraźnie i niezrozumiale dla mnie, albo jedno i drugie, że poprosiłam Kingę o wyjaśnienie ;) Teraz natomiast ...

Następnego dnia, po przyjeździe do Tarnopola udałam się z rodzicami zapłacić za studia. Pierwszy raz mogłam poczuć się jak milionerka. Przesadziłam trochę, milionerką nie byłam, ale i tak byłam bogata ;) Sprawa wyglądała tak, że pojechaliśmy na bazar, wysiedliśmy z samochodu i zaprowadzono nas prowadzi do większego samochodu. W środku siedział mężczyzna, a wokół samochodu chodziła kobieta i jakby rozgląda się nie wiadomo za czym, może za klientami albo stała na czatach?  Dostajemy plecenie, że tu i teraz mamy dać kasę. Koleś w aucie nam wymieni. Pierwsze co myślę to: Serio? A gdzie kantor? Pokwitowanie? - Tam na pewno nie. No cóż, wymieniamy, musimy uwierzyć na słowo, bo tylu banknotów nie było czasu ani miejsca gdzie liczyć, ale zapewniam Was, że pieniędzy było ile miało być. Ciekawe dla mnie doświadczenie, po wejściu do auta pomyślałam: Okej, jakoś sobie trzeba radzić. Podoba mi się i chcę zobaczyć więcej. ;) O, a to wieczór pełen niespodzianek i zabawy w fasolki Ha...

              Od początku przyjazdu na Ukrainę zastanawiałam się jak właściwie przekazać moje pierwsze wrażenia, przygody i ogólnie opowiedzieć jakie jest tu studenckie życie. O blogu myślałam od początku września, założyłam go pod koniec miesiąca, a wpis piszę 19 października, po tym jak tata Kingi powiedział, że powinnyśmy zapisywać sytuacje jakie nas tu spotykają gdy odbierał Kingę z lotniska. 2 lub 3 dni później dowiedziałam się, że mój brat założył stronę na facebooku- towpaesienimiesci <----- zapraszam :) A! no i w między czasie Dominik również założył swoją stronę, więc czemu ja nie? Gdy byłam w podstawówce również miałam bloga-fotobloga, pewnie każdy z z Was to kojarzy, bo dużo osób go miało, żałuję, ale usunęłam wszystkie wpisy, a byłoby z czego się pośmiać i powspominać :p                Chociaż teraz jest mnóstwo blogów i każdy nazywa się blogerem, to nie zauważyłam (albo słabo szukałam) bloga stu...